Επιμέλεια: Έλενα Μάνθου, MSc, Yποψήφια PhD, Ειδικευόμενη Ιατρός Παθολογικής Ογκολογίας
Chuang SM, Liu SC, Chien KL, Lin CJ, Tsai MC, Shih HM
Diabetes Obes Metab 2026 Aug;28(8):7137-7148
DOI: 10.1111/dom.70915
PMID: 42219271; PMCID: PMC13341365
Υπόβαθρο & Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρέχει επικαιροποιημένες συγκριτικές εκτιμήσεις σε επίπεδο μεμονωμένης δραστικής ουσίας (agent-level) για τις θεραπείες που βασίζονται στο GLP-1 (Αγωνιστές Υποδοχέων GLP-1). Η έρευνα εστιάζει στις καρδιαγγειακές εκβάσεις ενηλίκων με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (ΣΔ2), χρησιμοποιώντας μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δικτύου (Network Meta-Analysis – NMA) που βασίζεται σε λόγους κινδύνου (Hazard Ratios).
Μεθοδολογία & Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις PubMed, Cochrane και Scopus (έως τον Δεκέμβριο του 2025) και συμπεριλήφθηκαν 15 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCTs) με συνολικά 97.173 συμμετέχοντες. Η κατά ζεύγη (pairwise) σύγκριση έναντι εικονικού φαρμάκου (placebo) έδειξε ότι οι θεραπείες GLP-1 μείωσαν στατιστικά σημαντικά τη θνησιμότητα από κάθε αιτία, την καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τα μείζονα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE). Στο δίκτυο μετα-ανάλυσης (NMA), αν και υπήρξε τάση οφέλους ως προς τη θνησιμότητα, οι περισσότερες συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων ουσιών δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Αναφορικά με τα MACE, η εφπεγλενατίδη (efpeglenatide), η αλβιγλουτίδη (albiglutide) και η ενέσιμη σεμαγλουτίδη (semaglutide) παρουσίασαν τα πιο ευνοϊκά συγκριτικά προφίλ. Επιπλέον, η αλβιγλουτίδη μείωσε τα ποσοστά μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ενώ οι εκτιμήσεις για τα μη θανατηφόρα εγκεφαλικά επεισόδια δεν είχαν επαρκή στατιστική ακρίβεια.
Συμπεράσματα & Κλινικές Προεκτάσεις: Συμπερασματικά, οι θεραπείες με GLP-1 σχετίζονται με ένα συνολικά ευνοϊκό καρδιαγγειακό προφίλ σε ασθενείς με ΣΔ2. Η μελέτη επιβεβαιώνει το καρδιαγγειακό όφελος σε επίπεδο ολόκληρης της φαρμακευτικής κατηγορίας (class-level benefit), ενώ οι όποιες διαφορές μεταξύ των επιμέρους φαρμακευτικών παραγόντων είναι πιο εμφανείς στην πρόληψη των MACE παρά στη μείωση των δεικτών θνησιμότητας.
