Επιμέλεια: Αναστάσιος Τεντολούρης, Παθολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης, Α΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών & Διαβητολογικό Κέντρο, Γ.Ν. «ΛΑΪΚΟ», Αθήνα.
Ji L, Benamar M, Mohan V, Pletsch-Borba L, Porcellati F, Wang N, Watada H, Rea RR. Once-weekly IcoSema versus once-daily insulin glargine U100 in type 2 diabetes management (COMBINE 4): an open-label, multicentre, treat-to-target, randomised, phase 3b trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2026 Oct;14(10):831-840. doi: 10.1016/S2213-8587(26)00136-1. Epub 2026 Aug 13. PMID: 42594928.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ
Η σταδιακή εντατικοποίηση της θεραπείας αποτελεί βασική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2), συμπεριλαμβανομένης της έναρξης ινσουλινοθεραπείας όταν δεν επιτυγχάνεται επαρκής γλυκαιμική ρύθμιση με μη ινσουλινικές θεραπείες. Ο συνδυασμός βασικής ινσουλίνης με έναν αγωνιστή του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) μπορεί να βελτιώσει τη γλυκαιμική ρύθμιση, περιορίζοντας παράλληλα την αύξηση του σωματικού βάρους και τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας.
Η IcoSema είναι ένας συνδυασμός σταθερής αναλογίας, χορηγούμενος άπαξ εβδομαδιαίως, που περιλαμβάνει τη βασική ινσουλίνη icodec και τη semaglutide, έναν αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1. Στόχος της μελέτης COMBINE 4 ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της IcoSema έναντι της ινσουλίνης glargine U100 άπαξ ημερησίως σε άτομα με ΣΔΤ2 και ανεπαρκή γλυκαιμική ρύθμιση υπό από του στόματος αντιδιαβητική αγωγή.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ
Η COMBINE 4 ήταν μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτής σχεδίασης, treat-to-target κλινική μελέτη φάσης 3b, διάρκειας 40 εβδομάδων, η οποία διεξήχθη σε 97 κέντρα σε εννέα χώρες. Συμμετείχαν ενήλικες ηλικίας ≥18 ετών με ΣΔΤ2, HbA1c ≥8,0%, οι οποίοι ελάμβαναν από του στόματος αντιδιαβητική αγωγή.
Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 σε IcoSema άπαξ εβδομαδιαίως ή ινσουλίνη glargine U100 άπαξ ημερησίως. Ο στόχος της τιτλοποίησης ήταν γλυκόζη νηστείας 70–90 mg/dL. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή της HbA1c από την έναρξη έως την εβδομάδα 40, ενώ δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή του σωματικού βάρους κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Συνολικά τυχαιοποιήθηκαν 485 συμμετέχοντες, εκ των οποίων 243 έλαβαν IcoSema και 242 ινσουλίνη glargine U100. Η διάμεση ηλικία ήταν 58 έτη και το 59% των συμμετεχόντων ήταν άνδρες.
Η μέση HbA1c κατά την έναρξη ήταν 9,57% στην ομάδα IcoSema και 9,50% στην ομάδα glargine U100. Στις 40 εβδομάδες, η HbA1c μειώθηκε κατά 3,32 ποσοστιαίες μονάδες με IcoSema έναντι 2,44 ποσοστιαίων μονάδων με glargine U100. Η εκτιμώμενη διαφορά μεταξύ των θεραπειών ήταν −0,88 ποσοστιαίες μονάδες (95% ΔΕ: −1,12 έως −0,63, p<0,001), επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα της IcoSema.
Παράλληλα, το μέσο σωματικό βάρος μειώθηκε κατά 0,79 kg με IcoSema, ενώ αυξήθηκε κατά 3,81 kg με glargine U100. Η εκτιμώμενη διαφορά μεταξύ των θεραπειών ήταν −4,61 kg (95% ΔΕ: −5,46 έως −3,75, p<0,001), επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα της IcoSema ως προς τη μεταβολή του σωματικού βάρους.
Η συχνότητα κλινικά σημαντικής ή σοβαρής υπογλυκαιμίας ήταν σημαντικά χαμηλότερη με IcoSema σε σύγκριση με glargine U100 (0,29 έναντι 0,59 επεισοδίων ανά άτομο-έτος έκθεσης, αντίστοιχα. Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με την IcoSema αφορούσαν το γαστρεντερικό σύστημα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Σε άτομα με ΣΔΤ2 και ανεπαρκή γλυκαιμική ρύθμιση υπό από του στόματος αντιδιαβητική αγωγή, η IcoSema άπαξ εβδομαδιαίως οδήγησε σε μεγαλύτερη μείωση της HbA1c και ευνοϊκότερη μεταβολή του σωματικού βάρους σε σύγκριση με την ινσουλίνη glargine U100 άπαξ ημερησίως. Παράλληλα, συσχετίστηκε με χαμηλότερη συχνότητα κλινικά σημαντικής ή σοβαρής υπογλυκαιμίας. Τα αποτελέσματα της COMBINE 4 υποστηρίζουν την IcoSema ως μια αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή άπαξ εβδομαδιαίως για άτομα με ΣΔΤ2 που δεν έχουν λάβει προηγουμένως ινσουλίνη και δεν επιτυγχάνουν επαρκή γλυκαιμική ρύθμιση με από του στόματος αντιδιαβητική αγωγή.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- Kaneto H, Koshida R, Baxter M. Fixed-ratio combination of basal insulin and glucagon-like peptide-1 receptor agonists in the treatment of Japanese people with type 2 diabetes: an innovative solution to a complex therapeutic challenge. Diabetes Obes Metab 2020; 22 (suppl 4): 24–34.
- Wysham CH, Campos C, Kruger D. Safety and efficacy of insulin degludec/liraglutide (IDegLira) and insulin glargine U100/lixisenatide (iGlarLixi), two novel co-formulations of a basal insulin and a glucagon-like peptide-1 receptor agonist, in patients with diabetes not adequately controlled on oral antidiabetic medications. Clin Diabetes 2018; 36: 149–59.
- Mathieu C, Giorgino F, Kim SG, et al. Once-weekly IcoSema versus once-weekly insulin icodec in type 2 diabetes management (COMBINE 1): an open-label, multicentre, treat-to-target, randomised, phase 3a trial. Lancet Diabetes Endocrinol 2025; 13: 568–79.
- Lingvay I, Benamar M, Chen L, et al. Once-weekly IcoSema versus once-weekly semaglutide in adults with type 2 diabetes: the COMBINE 2 randomised clinical trial. Diabetologia 2025; 68: 739–51.
