Home / Αρχική Σελίδα / Εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης οξείας ουρικής αρθρίτιδας με αναστολείς SGLT-2 σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2

Εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης οξείας ουρικής αρθρίτιδας με αναστολείς SGLT-2 σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2

Michael Fralick, Sarah K. Chen, Elisabetta Patorno, Seoyoung C. Kim. Assessing the risk for gout with sodium- glucose cotransporter-2 inhibitors in patients with type 2 diabetes. A population-based cohort study. Ann Int Med 2020; 172: 186-194. doi:10.7326/M19-2610.

Η οξεία ουρική αρθρίτιδα είναι η πιο συχνή φλεγμονώδης αρθρίτιδα, η οποία προσβάλλει περίπου 10 εκατομμύρια ενήλικες στη Β. Αμερική (1, 2). Έχει συσχετιστεί με σημαντική αναπηρία, νοσηρότητα και θνητότητα. Οι ενήλικες με οξεία ουρική αρθρίτιδα έχουν κατά περίπου 30% υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο και θνητότητα από άλλες αιτίες σε σχέση με ενήλικες χωρίς οξεία ουρική αρθρίτιδα (3, 4).

Οι αναστολείς των συμμεταφορέων γλυκόζης και νατρίου τύπου 2 (αναστολείς SGLT-2) εμποδίζουν την επαναρρόφηση γλυκόζης στα εγγύς εσπειραμένα σωληνάρια και είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές κατηγορίες φαρμάκων για τους ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (5, 6). Η γλυκοζουρία που προκαλούν οι αναστολείς SGLT-2 οδηγεί στην έκκριση ουρικού οξέος στα ούρα, μειώνοντας τα επίπεδα ουρικού οξέος στο πλάσμα. Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών, με περισσότερους από 60000 ασθενείς, κατέδειξε ότι οι ενήλικες που είχαν λάβει αναστολείς SGLT-2, είχαν χαμηλότερα επίπεδα ουρικού οξέος πλάσματος κατά 37 μmol/L σε σχέση με αυτούς που είχαν λάβει εικονικό φάρμακο (7). Επιπλέον, άλλη μελέτη κατέδειξε ότι τα ανάλογα GLP-1 δεν μειώνουν τα επίπεδα ουρικού οξέος σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (8).

Παρά το γεγονός ότι οι αναστολείς SGLT-2 μειώνουν τα επίπεδα ουρικού οξέος στο πλάσμα, δεν είναι γνωστή η δράση τους στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οξείας ουρικής αρθρίτιδας (7). Επομένως, αν διαπιστωθεί ότι οι αναστολείς SGLT-2 μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισής της, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ιδανική θεραπεία για ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υψηλού κινδύνου για εμφάνιση οξείας ουρικής αρθρίτιδας, καθώς μειώνουν και τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο και θνητότητα από άλλες αιτίες.

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκριθεί ο βαθμός εμφάνισης οξείας ουρικής αρθρίτιδας σε ασθενείς που ελάμβαναν αναστολείς SGLT-2, σε σχέση με αυτούς που ελάμβαναν ανάλογα GLP-1.

Πρόκειται για μελέτη κοόρτης βασισμένη σε πληθυσμό που χρησιμοποίησε τα φάρμακα για πρώτη φορά. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η βάση δεδομένων εμπορικής ασφαλιστικής εταιρείας των Η.Π.Α., από το Μάρτιο 2013 έως το Δεκέμβριο 2017. Έγινε εξομοίωση των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν αναστολείς SGLT-2 για πρώτη φορά σε αναλογία 1:1 με ασθενείς που έλαβαν ανάλογο GLP-1 για πρώτη φορά. Στα κριτήρια αποκλεισμού περιελήφθησαν το ιστορικό οξείας ουρικής αρθρίτιδας ή οι ασθενείς που είχαν λάβει αγωγή για οξεία ουρική αρθρίτιδα στο παρελθόν, HIV, τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια υπό αιμοκάθαρση, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1. Ως πρωτογενές καταληκτικό σημείο θεωρήθηκε η νέα διάγνωση οξείας ουρικής αρθρίτιδας. Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση παλινδρόμησης αναλογικού κινδύνου για την εκτίμηση του σχετικού κινδύνου του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου και 95% διάστημα εμπιστοσύνης.

Η μελέτη συμπεριέλαβε 295907 ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν για πρώτη φορά αναστολείς SGLT-2 ή ανάλογο GLP-1. Η μέση ηλικία ήταν 54 έτη, το 52% ήταν γυναίκες, τα δύο τρίτα των ασθενών είχαν αρτηριακή υπέρταση και περίπου ένα τέταρτο ελάμβανε ινσουλίνη. Η μέση HbA1c ήταν 8,6% και η μέση κρεατινίνη 0,89 mg/dl.

Η επίπτωση οξείας ουρικής αρθρίτιδας ήταν χαμηλότερη στους ασθενείς που έλαβαν αναστολείς SGLT-2 (4,9 επεισόδια ανά 1000 άνθρωπο-έτη) σε σχέση με αυτούς που έλαβαν ανάλογο GLP-1 (7,8 επεισόδια ανά 1000 ανθρωπο-έτη). Ο σχετικός κίνδυνος ήταν 0,64 (95% διάστημα εμπιστοσύνης, 0,57 έως 0,72) και η διαφορά συχνότητας ήταν -2,9 (διάστημα εμπιστοσύνης, -3,6 έως -2,1) για 1000 ανθρωπο-έτη. Επομένως, παρατηρήθηκε σχετική μείωση του κινδύνου εμφάνισης οξείας ουρικής αρθρίτιδας κατά περίπου 40% και μια απόλυτη μείωση του κινδύνου κατά περίπου τρία λιγότερα περιστατικά με οξεία ουρική αρθρίτιδα ανά 1000 άνθρωπο-έτη.

Ως περιορισμοί της μελέτης σημειώνονται οι μη μετρήσιμοι συγχυτικοί παράγοντες, τα ελλιπή εργαστηριακά δεδομένα και ο χαμηλός αρχικός κίνδυνος για οξεία ουρική αρθρίτιδα.

Συμπερασματικά, σε ενήλικες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στους οποίους χορηγήθηκαν  αναστολείς SGLT-2, διαπιστώθηκε χαμηλότερος κίνδυνος για εμφάνιση οξείας ουρικής αρθρίτιδας σε σχέση με αυτούς που έλαβαν ανάλογο GLP-1. Επομένως, οι αναστολείς SGLT-2 μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο οξείας ουρικής αρθρίτιδας μεταξύ των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, παρότι περαιτέρω μελέτες χρειάζονται για την επιβεβαίωση αυτής της παρατήρησης.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Saag KG, Choi H. Epidemiology, risk factors, and lifestyle modifications for gout. Arthritis Res Ther 2006; 8 Suppl 1: S2
  2. Khanna D, Fitzgerald JD, Khanna PP, et al; American College of Rheumatology. 2012 American College of Rheumatology guidelines for management of gout. Part 1: systematic nonpharmacologic and pharmacologic therapeutic approaches to hyperuricemia. Arthritis Care Res (Hoboken) 2012; 64: 1431-1446
  3. Choi HK, Curhan G. Independent impact of gout on mortality and risk for coronary heart disease. Circulation 2007;116: 894-900
  4. Krishnan E, Svendsen K, Neaton JD, et al; MRFIT Research Group. Long-term cardiovascular mortality among middle-aged men with Arch Intern Med 2008; 168: 1104-1110
  5. Lytvyn Y, Bjornstad P, Udell JA, et al. Sodium glucose cotransporter-2 inhibition in heart failure: potential mechanisms, clinical applications, and summary of clinical trials. Circulation 2017; 136: 1643-1658
  6. Wu JHY, Foote C, Blomster J, et al. Effects of sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors on cardiovascular events, death, and major safety outcomes in adults with type 2 diabetes: a systematic review and meta-analysis. Lancet Diabetes Endocrinol 2016; 4: 411-419
  7. Zhao Y, Xu L, Tian D, et al. Effects of sodium-glucose cotransporter 2 (SGLT2) inhibitors on serum uric acid level: a metaanalysis of randomized controlled trials. Diabetes Obes Metab 2018; 20: 458-462
  8. Tonneijck L, Muskiet MHA, Smits MM, et al. Effect of immediate and prolonged GLP-1 receptor agonist administration on uric acid and kidney clearance: post-hoc analyses of four clinical trials. Diabetes Obes Metab 2018; 20: 1235-1245
Top