Wang Y, Bullard KM, Zhang P. National Trends in Expenditures on Glucose-Lowering Medications in U.S. Adults With Diabetes: 2000-2022. Diabetes Care. 2026 Apr 1;49(4):571-577. doi: 10.2337/dc25-2016. PMID: 41701609.
Επιμέλεια: Αναστάσιος Τεντολούρης
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ
Η εισαγωγή νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων – όπως οι GLP-1RA και οι SGLT-2 αναστολείς – καθώς και οι αλλαγές στις ασφαλιστικές πολιτικές ενδέχεται να έχουν μεταβάλει σημαντικά τις δαπάνες για τα αντιδιαβητικά φάρμακα. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανάλυση των εθνικών τάσεων των κατά κεφαλήν δαπανών για αντιδιαβητικά φάρμακα σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) στις ΗΠΑ κατά την περίοδο 2000-2022, συνολικά και ανά υποομάδες πληθυσμού.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ
Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τις Έρευνες Ιατρικών Δαπανών (Medical Expenditure Panel Survey, MEPS). Η ανάλυση αφορούσε τις ετήσιες κατά κεφαλήν δαπάνες για αντιδιαβητικά φάρμακα σε ενήλικες (≥18 ετών) με αυτοαναφερόμενο ΣΔ. Τα φάρμακα κατατάχθηκαν σε τέσσερις κατηγορίες: (1) παλαιότερα από του στόματος φάρμακα (μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς α-γλυκοσιδάσης, μεγλιτινίδες), (2) νεότερα μη ινσουλινικά φάρμακα (αναστολείς DPP-4, GLP-1 RAs, SGLT2i, ανάλογα αμυλίνης, σύνθετα σκευάσματα), (3) ανθρώπινη ινσουλίνη και (4) ανάλογα ινσουλίνης. Για τον εντοπισμό μεταβολών στις τάσεις εφαρμόστηκε ανάλυση παλινδρόμησης Joinpoint. Εκτιμήθηκαν επίσης οι μεταβολές στον αριθμό των χρηστών και στις δαπάνες ανά χρήστη για κάθε κατηγορία φαρμάκων.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Τα κυριότερα ευρήματα της μελέτης ήταν:
- Οι συνολικές κατά κεφαλήν δαπάνες για αντιδιαβητικά φάρμακα αυξήθηκαν κατά 335%, από 856 $ το 2000 σε 3.725 $ το 2022.
- Κατά την περίοδο 2000-2012, οι δαπάνες αυξάνονταν κατά 29 $ ετησίως. Μετά το 2012 η αύξηση επιταχύνθηκε σε 224 $ ετησίως.
- Καταγράφηκε αξιοσημείωτη αύξηση των δαπανών για νεότερα μη ινσουλινικά φάρμακα (GLP-1RA, SGLT2i, αναστολείς DPP-4), ενώ οι δαπάνες για παλαιότερα από του στόματος φάρμακα και ανθρώπινη ινσουλίνη μειώθηκαν.
- Οι δαπάνες για ανάλογα ινσουλίνης αυξήθηκαν αρχικά αλλά σταθεροποιήθηκαν μετά το 2016.
- Η ανοδική τάση στα νεότερα φάρμακα υψηλού κόστους οφειλόταν κυρίως στην αύξηση του αριθμού χρηστών.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Οι κατά κεφαλήν δαπάνες για νεότερα αντιδιαβητικά φάρμακα έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στις ΗΠΑ, κυρίως λόγω της ευρύτερης χρήσης αποτελεσματικών αλλά υψηλού κόστους θεραπειών. Η ανάδειξη των βασικών παραγόντων που οδηγούν σε αυτή την αύξηση – συμπεριλαμβανομένης της διεύρυνσης των ενδείξεων, της εξέλιξης των κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών και των μεταβολών στην ασφαλιστική κάλυψη – είναι κρίσιμη για τη βελτίωση της προσβασιμότητας και της οικονομικής προσιτότητας των θεραπειών για τον ΣΔ. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές φαρμάκου που θα διασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση για ασθενείς από διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- American Diabetes Association Professional Practice Committee for Diabetes*; 9. Pharmacologic Approaches to Glycemic Treatment: Standards of Care in Diabetes—2026. Diabetes Care1 January 2026; 49 (Supplement_1): S183–S215. https://doi.org/10.2337/dc26-S009
- Hua X, Carvalho N, Tew M, Huang ES, Herman WH, Clarke P. Expenditures and prices of antihyperglycemic medications in the United States: 2002-2013. JAMA. 2016;315(13):1400-1402. doi: 10.1001/jama.2016.0126.
- Dieleman JL, Cao J, Chapin A, et al. US health care spending by payer and health condition, 1996-2016. JAMA. 2020;323(9):863-884. doi: 10.1001/jama.2020.0734.