GLP-1 Receptor Agonists Are Associated With Reduced Mortality Following Diabetic Foot Ulcers: A Nationwide Observational Study;J.B Bonnet, H.Huguet, A. Avignon et al.Diabetes Care 2026;49(5):730-739
https://doi.org/10.2337/dc25-2120
Επιμέλεια : Δρ. Αγγελική Μερίτση, Επιμελήτρια Α’, Β’ Παθολογική Κλινική ΝΙΜΤΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
Το Διαβητικό Πόδι (ΔΠ) ως επιπλοκή του Σακχαρώδους Διαβήτη (ΣΔ) σχετίζεται με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα ακόμη και μέσα στο πρώτο έτος μετά την εμφάνισή του1. Μελέτες δείχνουν ότι ο 5ετης κίνδυνος θνησιμότητας ο οποίος υπερβαίνει το 30% είναι συγκρίσιμος με αυτόν του καρκίνου, ενώ το συνολικό κόστος διαχείρισης είναι δυσανάλογα μεγάλο2. Πέρα από τις άμεσες δαπάνες που αποτελούν πολύ μεγάλη πρόκληση για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και τις κοινωνικές δομές, πρέπει να προστεθεί και η χαμένη παραγωγικότητα και ο αντίκτυπος στην κινητικότητα και την ανεξαρτησία των ατόμων που πάσχουν από ΔΠ.
Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1 Ras) είναι γνωστοί για τα καρδιομεταβολικά τους οφέλη, αλλά ο ρόλος τους στην επιβίωση των ασθενών με ΔΠ δεν είναι πλήρως διερευνημένος.
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Σκοπός της μελέτης ήταν αρχικά ο εντοπισμός παραγόντων που σχετίζονται με τη θνησιμότητα εντός έτους από την εμφάνιση ΔΠ. Ως δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν ομοίως ο εντοπισμός παραγόντων που σχετίζονται με τη θνησιμότητα εντός έτους από μείζονα ακρωτηριασμό.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Πρόκειται για μια πανεθνική, αναδρομική μελέτη κοόρτης χρησιμοποιώντας δεδομένα από εθνικά μητρώα υγείας της Γαλλίας για τον εντοπισμό ενηλίκων με πρωτοεμφανιζόμενη επιπλοκή ΔΠ μεταξύ Ιανουαρίου 2017 και Δεκεμβρίου 2018 με 12 μήνες παρακολούθησης. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση μοντέλων αναλογικών κινδύνων Cox για την εκτίμηση των συσχετίσεων με τη θνησιμότητα, με προσαρμογή για δημογραφικές, κλινικές και θεραπευτικές παραμέτρους.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
Στη μελέτη πήραν μέρος 133.791 άτομα με πρωτοεμφανιζόμενη επιπλοκή ΣΔ ΔΠ. Το 14,6% απεβίωσε εντός έτους και το 3,5% υποβλήθηκε σε μείζονα ακρωτηριασμό. Από τα άτομα που ακρωτηριάστηκαν, το 28,8% απεβίωσε εντός έτους. Η μέση ηλικία των ατόμων που πήραν μέρος στη μελέτη ήταν 72,7 ± 13,1 έτη με 56,7% να είναι άνδρες. Ομοίως η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε μείζονα ακρωτηριασμό ήταν 71.1 ± 11.4 έτη με 77% να είναι άνδρες. Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες θνησιμότητας εντός ενός έτους ήταν το ανδρικό φύλο (aHR [95%CI] = 1,15 [1,11-1,18]), η μεγαλύτερη ηλικία (για ηλικιακή αύξηση κάθε 10 έτη aHR [95% CI] =1,64 [1,62-1,67]), ΔΠ που έχρηζε νοσοκομειακής περίθαλψης (aHR [95% CI] = 2,16 [ 2.09-2.23]), η θεραπεία με ινσουλίνη (aHR [95%CI] = 1,27 [1,23-1,31]), ο μείζονας ακρωτηριασμός (a HR [95%CI] = 1,16 [1.09-1.24]), η συνύπαρξη καρδιαγγειακής νόσου (aHR [95%CI] =1,84 [1,78-1,91]), καρκίνου (aHR [95% CI] = 2,27 [2,20-2,35]), άνοιας (aHR [95%CI] = 1,59 [1,53-1,65]), τελικού σταδίου χρόνιας νεφρικής νόσου ( aHR [95%CI] = 1,61 [1,52-1,71]) και ηπατικής ή εξωγενούς παγκρεατικής μοίρας του παγκρέατος αντιστοίχως νόσου (aHR [95%CI] = 1,71 [1,64-1,79]). Αντιθέτως, προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η θεραπεία με υπολιπιδαιμικά φάρμακα (aHR [95%CI] = 0,78 [0,76-0,81]), GLP-1 Ras (aHR [95%CI] = 0,75 [0,68-0,82]) και στενή παρακολούθηση από διαβητολόγους, (aHR [95%CI] = 0,82 [0,79-0,86]), οφθαλμιάτρους (aHR [95%CI] = 0,74 [0.71-0,76]) και ποδιάτρους (aHR [95%CI] = 0,96 [0,93-1,00]). Παρόμοια πρότυπα παρατηρήθηκαν και για τη θνησιμότητα μετά από ακρωτηριασμό στο έτος με τους GLP-1 Ras να παρουσιάζουν σταθερό όφελος επιβίωσης (aHR [95%CI] = 0,72 [0,53-0,98]).
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Στους βασικούς περιορισμούς της μελέτης είναι η έλλειψη καταγραφής τόσο του τύπου όσο και της διάρκειας του ΣΔ των συμμετεχόντων καθώς επίσης και βασικών κλινικών και βιολογικών παραμέτρων όπως είναι το κάπνισμα, η αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό profile και η HbA1c που σχετίζονται βιβλιογραφικά με τα καταληκτικά σημεία. Επίσης, τα δεδομένα από το εθνικό μητρώο της Γαλλίας αντικατοπτρίζουν απλά τη σύσταση για χορήγηση κι όχι την πραγματική συστηματική αγωγή του υπό μελέτη πληθυσμού. Τέλος, τα όποια ευρήματα εξαρτώνται άμεσα από την εγκυρότητα διαγνωστικών και θεραπευτικών κωδικών, επομένως είναι απαραίτητη η επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων σε στοχευμένους υποπληθυσμούς ατόμων με ΣΔ κι άλλες διεθνείς βάσεις δεδομένων.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
Η θνησιμότητα εντός έτους από την εμφάνιση του ΔΠ ως επιπλοκή του ΣΔ παραμένει υψηλή και σχετίζεται τόσο με την ηλικία όσο και με τις συννοσηρότητες των ατόμων με ΣΔ. Οι GLP-1 Ras και η δομημένη διεπιστημονική παρακολούθηση σχετίζονται με καλύτερη επιβίωση σε αυτούς τους ασθενείς. Παρόλα αυτά απαιτείται σχεδιασμός τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών για την επιβεβαίωση των παραπάνω συμπερασμάτων.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
- Armstrong DG, Boulton AJM, Bus SA. Diabetic foot ulcers and their recurrence. N Engl J Med 2017;376:2367-2375
- Armstrong DG, Swerdlow MA, Armstrong AA, Conte MS, Padula WV, Bus SA. Five year mortality and direct costs of care for people with diabetic foot complications are comparable to cancer. J Foot Ankle Res 2020; 13:16