Επιμέλεια: Ελευθερία Παπαχριστοφόρου
Sean Wharton, MD, Paula Freitas, PhD, Jοran Hjelmesæth, MD, Maria Kabisch, PhD, Kristian Kandler, MD, Prof Ildiko Lingvay, MD, et al.
Lancet Diabetes &Endocrinology, Volume 13, Issue 11, p949-963, November 2025
Εισαγωγή
Η εβδομαδιαία υποδόρια χορήγηση σεμαγλουτίδης σε δόση 2,4 mg έχει λάβει έγκριση για τη διαχείριση του σωματικού βάρους σε άτομα με παχυσαρκία και σχετιζόμενες επιπλοκές. Εντούτοις, ορισμένα άτομα δεν επιτυγχάνουν τους επιθυμητούς θεραπευτικούς στόχους με τη συγκεκριμένη δοσολογία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας μιας υψηλότερης δόσης σεμαγλουτίδης (7·2 mg) σε άτομα με παχυσαρκία.
Μέθοδοι
Η STEP UP ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη φάσης 3β, που διεξήχθη σε 95 νοσοκομεία, εξειδικευμένες κλινικές και ιατρικά κέντρα σε 11 χώρες. Στη μελέτη εντάχθηκαν ενήλικες με ΔΜΣ ≥ 30 kg/m2 , χωρίς σακχαρώδη διαβήτη. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν (5:1:1) έτσι ώστε να λάβουν εβδομαδιαίως σεμαγλουτίδη 7·2 mg, 2·4 mg ή εικονικό φάρμακο, σε συνδυασμό με υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση για 72 εβδομάδες. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους και το ποσοστό των συμμετεχόντων με μείωση σωματικού βάρους ≥ 5% για τη σεμαγλουτίδη 7·2 mg έναντι του εικονικού φαρμάκου από το baseline έως την εβδομάδα 72. Τα επιβεβαιωτικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους με σεμαγλουτίδη σε δόση 7·2 mg έναντι 2·4 mg, μεταβολή στην περίμετρο της μέσης (cm) και ποσοστό των συμμετεχόντων με μειώσεις σωματικού βάρους ≥ 10%, ≥ 15%, ≥ 20% και ≥ 25% έναντι του εικονικού φαρμάκου, και ≥ 20%, ≥ 25% έναντι της δόσης 2.4 mg. Η ασφάλεια αξιολογήθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του φαρμάκου.
Ευρήματα
Στη μελέτη συνόλικα εντάχθηκαν 1407 συμμετέχοντες, οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν σεμαλουτίδη 7.2 mg (n=1005), σεμαγλουτίδη 2.4 mg (n=201), ή εικονικό φάρμακο (n=201). Μεταξύ των συμμετεχόντων, 1037 (73.7%) ήταν γυναίκες, η μέση ηλικία ήταν 47 (12) έτη, το μέσο σωματικό βάρος ήταν 113.0 (24.1) kg και ο μέσος ΔΜΣ ήταν 39.9 (7.1) kg/m2. Η μέση μεταβολή του σωματικού βάρους ήταν μεγαλύτερη με τη σεμαγλουτίδη 7·2 mg έναντι της δόσης 2.4 mg (–18·7% [ 0.4] έναντι -15.6% [0.7], εκτιμώμενη διαφορά θεραπείας -3.1% (95% [CI] –4.7 έως –1.6); p<0.0001 και με σεμαγλουτίδη 7.2 mg έναντι του εικονικού φαρμάκου(–18.7% [0.4] έναντι –3.9% [0.6]; εκτιμώμενη διαφορά θεραπείας –14.8% (95% [CI] –16.2 έως –13·4]; p<0.0001) Οι συμμετέχοντες στην ομάδα της σεμαγλουτίδης 7·2 mg είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να πετύχουν απώλεια σωματικού βάρους ≥ 5% (λόγος πιθανοτήτων 12.1 (95% [CI] 8.3 -17.6]; p<0.0001), ≥10% (14.5 [9.6 – 21.9]; p<0.0001), ≥ 15% (20.3 [11.2- 36.8]; p<0.0001), ≥ 20% (27.3 [10.9 – 68.0]; p<0.0001), και ≥ 25% (127.4 [36.8 – 441.4]; p<0.0001) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο; Είχαν επίσης μεγαλύτερη πιθανότητα να πετύχουν μείωση σωματικού βάρους ≥ 20% (1.8 [1.3 – 2.4]; p=0.0006) και ≥ 25% (2.4 [1.6-3.5]; p<0.0001) συγκριτικά με τη δόση 2.4 mg. Βελτίωση στην περίμετρο μέσης παρατηρήθηκε με τη σεμαγλουτίδη 7.2 mg έναντι του εικονικού φαρμάκου (εκτιμώμενη διαφορά θεραπείας –11.7 cm (95% [CI] –13.0 έως –10.4]; p<0.0001).
Ερμηνεία
Η σεμαγλουτίδη 7·2 mg ήταν ανώτερη από το εικονικό φάρμακο και τη δόση 2·4 mg για τη μείωση του σωματικού βάρους σε ενήλικες με παχυσαρκία, διατηρώντας παράλληλα ευνοϊκό προφίλ κινδύνου-οφέλους.